Η λίστα, το ‘αξίζω’, και η ‘Ιθάκη’.  

Μπορεί μια λίστα με όσα ονειρευόμαστε να γίνει πραγματικότητα; Κάποιοι θέλουν να αγοράσουν ένα σπίτι, άλλοι να κατακτήσουν τη θέση των ονείρων τους, άλλοι να μπορούν να ταξιδεύουν περισσότερο, και άλλοι, απλά, να βρουν τον αληθινό έρωτα. Αλλά πόσο εύκολο είναι να γίνει το καθετί; Τελικά είναι εύκολο ή πρέπει να πασχίζουμε για όλα στη ζωή; Πρέπει η ζωή να είναι γεμάτη εμπόδια και να μοχθούμε για να καταφέρουμε το οτιδήποτε; Εν τέλει, όσο μεγαλύτερα τα όνειρα που έχουμε, τόσο περισσότερο πρέπει να προσπαθούμε για να τα κάνουμε πραγματικότητα;

Αλλά δυο μεγαλύτερα ερωτήματα από όλα τα παραπάνω είναι: πόσο πολύ θέλεις κάτι, και πόσο πολύ πιστεύεις ότι όντως σου αξίζει; Μεγαλώσαμε και ακόμα μεγαλώνουμε σε μια κοινωνία που ακατάπαυστα μάς λέει, δεν μπορείς να τα έχεις όλα, δεν μπορείς να έχεις και αγάπη και χρήμα, πάντα κάτι πρέπει να πηγαίνει στραβά, δεν μπορούν όλα να πηγαίνουν τέλεια. Αλλά γιατί; Γιατί δεν μπορούν να πηγαίνουν όλα καλά; Σε μια ζωή που οι νόμοι γράφονται από εμάς τους ίδιους, ποιος αποφάσισε ότι δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα και να ζούμε σε ευμάρεια κάθε τύπου; Μπορώ να αποφασίσω εγώ τον τρόπο που θα σκέφτομαι , τον τρόπο που θα ελπίζω και θα ονειρεύομαι, και τον τρόπο που θα ζω; Γιατί, τελικά, αν οι νόμοι φτιάχνονται από εμάς για εμάς, νιώθω ότι μπορούμε να πιστεύουμε σε ό,τι θέλουμε. Και εφόσον μπορούμε να πιστεύουμε σε ό,τι θέλουμε, γιατί αυτό πρέπει να είναι μια μίζερη και περιορισμένη πραγματικότητα έλλειψης, και όχι μια πραγματικότητα αφθονίας, πληρότητας και ευμάρειας; Οι λέξεις που επιλέγω δεν είναι τυχαίες, γιατί συνήθως αυτά είναι που εύχομαι και στους φίλους μου όταν γιορτάζουν – δηλαδή υγεία, αγάπη, αφθονία, πληρότητα και ευμάρεια. Εγώ νομίζω ότι αυτός ο τρόπος σκέψης είναι ήδη πολύ πιο θετικός και βοηθητικός, δε συμφωνείτε;

Σήμερα είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με τρεις φίλους μου. Ο ένας έλεγε ότι έχει κάνει μια λίστα με τα χαρακτηριστικά του ιδανικού συντρόφου. Αλλά τι σημαίνει ‘ιδανικός’ σύντροφος; Υπάρχει ιδανικός σύντροφος; Ή μήπως τελικά είναι ένα μυθικό πλάσμα που υπάρχει μόνο στη φαντασία μας και δε θα το αντικρύσουμε ποτέ; Νιώθω ότι ήδη οδηγούμαι σε ένα πολύ διαφορετικό θέμα συζήτησης, οπότε θα το αφήσω για την ώρα στην άκρη. Τελικά υπάρχει ο ιδανικός σύντροφος – υπάρχει η ιδανική δουλειά, το ιδανικό σπίτι – ή είναι όλα ένα ψέμα; Εγώ πιστεύω ότι υπάρχουν όλα αυτά. Αν δηλαδή κάποιος … ή οι περισσότεροι λένε ότι δεν υπάρχει το “ιδανικό”, γιατί να μην μπορώ να πω κι εγώ – και να πιστεύω – ότι όντως υπάρχει; Οπότε μπορούμε συνειδητά να αποφασίσουμε ποια εκδοχή θέλουμε να πιστέψουμε. Αλλά άμα δεχτούμε ότι υπάρχει, εν τέλει ξέρουμε πώς μοιάζει; Και το δικό μου ιδανικό, είναι το ιδανικό των άλλων;

Η απάντηση είναι εύκολη, και φυσικά, είναι όχι. Δεν έχουμε όλοι την ίδια άποψη περί ιδανικού, δεν επιθυμούμε όλοι τα ίδια πράγματα, δε συγκινούμαστε από τις ίδιες ιδέες και εμπειρίες. Αυτό, λοιπόν, που λείπει τώρα από την εξίσωση είναι να ξέρουμε τι θέλουμε. Γιατί δεν ξέρουν όλοι τι πραγματικά θέλουν. Και εδώ έρχεται η ‘λίστα’. Η λίστα δεν είναι κάτι μαγικό. Δεν είναι κάτι ‘άμπρα κατάμπρα’, αλλά είναι ένα εργαλείο. Η πιο απλή σκέψη; Κάνεις μια λίστα με το ιδανικό ‘οτιδήποτε’ και γράφεις τα ιδανικά του χαρακτηριστικά, είτε είναι σύντροφος είτε δουλειά ή ένα σπίτι. Η πλέον απλή χρήση της λίστας είναι το να τη χρησιμοποιείς ώστε να τσεκάρεις – κάθε φορά που κάτι εμφανίζεται μπροστά σου – αν έχει όντως όλα τα χαρακτηριστικά που θα ήθελες να έχει. Αν ναι, τέλεια. Αν όχι, ευχαριστούμε, και πάμε παρακάτω.

Αναγνωρίζω ότι θέτω πολλά ερωτήματα. Αλλά όλα οδηγούν στην ίδια απάντηση. Όλα μπορούν να γίνουν, όλα μπορούν να υπάρξουν, όλα μπορούν να είναι. Αλλά τα αξίζω; Εσύ, τα αξίζεις; Αν όλα έγκεινται στην απάντηση αυτού του ερωτήματος, ποιος μπορεί να το απαντήσει; Λοιπόν, σε αυτό το ερώτημα μπορούμε να απαντήσουμε όλοι για τον εαυτό μας ξεχωριστά. Αν εσύ πιστεύεις ότι αξίζεις να ζεις τη ζωή που επιθυμείς, τότε πράγματι το αξίζεις. Αν πάλι, πιστεύεις ότι δεν το αξίζεις, τότε όντως δεν το αξίζεις. Μη βιαστείς να απαντήσεις, και μη βιαστείς να περηφανευτείς, γιατί δεν είναι αυτό το σημαντικό. Πάρε το χρόνο σου, κοίτα μέσα σου, σκέψου, και μετά απάντησε. Μη φοβηθείς να πεις ότι δεν αξίζεις. Γιατί κι αυτό ακόμα μπορεί να αλλάξει. Όλα μπορούν να αλλάξουν. Οπότε, μη χάνεις την ελπίδα σου. Το θέμα είναι να φτάνεις στη δική σου προσωπική, μοναδική αλήθεια, και αυτό θα είναι ήδη ένα τεράστιο πρώτο βήμα. Πολλοί λένε – και μαζί με αυτούς το λέω κι εγώ – ότι η αναγνώριση του ‘προβλήματος’ είναι ήδη η αρχή της επίλυσής του.
Και από την άλλη, μη βιαστείς να πεις ψέματα στον εαυτό σου ότι αξίζεις – ενώ δεν το πιστεύεις, γιατί αυτό θα σε θέσει πολλά βήματα πίσω. Η λίστα σου θα λέει “ονειρεύομαι αυτό”, αλλά η καρδιά σου και η ψυχή σου θα πάλλονται ψιθυρίζοντας αδιάκοπα ‘δεν το αξίζω – δεν το αξίζω’. Και μετά, εφόσον δεν το αξίζεις, απλά δε θα έρθει ποτέ. Ή ακόμα χειρότερα, θα έρθει κάτι άλλο, πολύ χειρότερο από αυτό που ονειρεύεσαι, ανταποκρινόμενο στην ιδέα σου ότι δεν αξίζεις , και θα κάνει ακόμα πιο έντονη την πίστη σου ότι δεν αξίζεις κάτι καλό. Όταν, λοιπόν, εμφανίζεται κάτι καινούργιο, δες τη λίστα σου. Η λίστα σου θα σου θυμίζει πάντα τι πραγματικά θες. Και θυμήσου! Ποτέ μη συμβιβαστείς για πράγματα που θα φθείρουν την ποιότητα σου ως άτομο.

Αλλά άφησα και ένα ερώτημα αναπάντητο. Πρέπει η ζωή να είναι γεμάτη εμπόδια; Και πρέπει να πασχίζουμε για να αποκτήσουμε αυτό που θέλουμε; Καλά νέα! Όχι, δε χρειάζεται να πασχίζουμε. Αυτό μας είπαν, οπότε αυτό πιστεύουμε. Αλλά όλα μπορούνε να είναι ένα όμορφο ταξίδι και το τέλος του να είναι πάντα η Ιθάκη, το ιδανικό, το τέλειο – που μπορούμε να το αγγίξουμε, να το πιάσουμε, να το αποκτήσουμε και να το κρατήσουμε για πάντα. Δε χρειάζεται να πασχίζουμε για όλα. Όλα είναι στο εδώ, και όλα είναι στο τώρα. Αλλά χρειάζεται να ξέρουμε τι είναι αυτό που θέλουμε, και έπειτα να είμαστε σίγουροι – να ξέρουμε ότι το αξίζουμε. Τότε όλα μπαίνουν στη θέση τους.

Βασίλης Σαββίδης – AGAPEE