H χρονιά που φεύγει και τα διδάγματα του κορωνοϊού

Έλληνες που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο μοιράζονται μέσα απο το Greek List εμπειρίες και σκέψεις. 

Γράφει ο Ντέμης Νικολαΐδης. 

Άλλη μια χρονιά τελειώνει, και δυστυχώς μας μεγαλώνει (ηλικιακά). Πολλές συνήθειες άλλαξαν, λιγότερα σχέδια υλοποιήθηκαν. Λυπάμαι μόνο για όσα έχασα, πρωτίστως μία σημαντική προσωπική απώλεια, και δευτερευόντως όλα αυτά που μου δίνουν λόγο να υπάρχω, θέληση για ζωή, γνώση και εμπειρίες.

Υπάρχουν κάποια στοιχεία στα οποία αξίζει να σταθώ περισσότερο φέτος. Για να δούμε.

MEDIA
O χειρότερος ιός που ταλανίζει την ανθρωπότητα. Για αυτόν δε θα υπάρξει ποτέ εμβόλιο. Πάντα έβλεπα τον καταλυτικό ρόλο τους στον ανθρώπινο παράγοντα, το πόσο μαζικά επηρεάζουν συμπεριφορές, σκέψεις, συναισθήματα. Πρώτη φορά στη ζωή μου ένιωσα τέτοια αηδία, τέτοια αποστροφή. Πόση υπερβολή και πόση τρομοκρατία να ανεχτείς? Μέρα νύχτα, ανελέητο σφυροκόπημα 24/7 χωρίς έλεος. Σκέφτηκα πολύ σοβαρά και έφτασα μια ανάσα από το να κλείσω όλα τα προσωπικά μου social media. Δεν άντεχα ούτε να βλέπω πια αυτήν την ίδια λέξη, παντού και μόνο, σα να σβήστηκαν όλα τα υπόλοιπα θέματα στον πλανήτη μέσα σε ένα λεπτό. Τελευταία στιγμή πήρα την απόφαση να μην ενδώσω, να μη με ”νικήσουν”, δεν έπρεπε να υποχωρήσω. Οι λόγοι ήταν μόνο 2, αλλά στην πλάστιγγα έγειραν ως πολύ πιο σημαντικοί από τη δική τους προπαγάνδα:

1) Οι φίλοι μου στο εξωτερικό. Τερματίζοντας τα πάντα θα έχανα κάθε ουσιαστική επαφή μαζί τους, αφού στηριζόμαστε 100% σε αυτές τις διαδικτυακές πλατφόρμες για να επικοινωνούμε καθημερινά, και να είμαστε ο ένας, μέρος της ζωής του άλλου, έστω και από απόσταση, με κλήσεις και συνομιλίες. Δεν υπάρχει περίπτωση να τους αποχωριστώ, είναι στην κορυφή της πυραμίδας μου, και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο.

2) Η ουσιαστική ενημέρωση, που καλώς ή κακώς μου προσφέρουν. Δεν βλέπω καθόλου τηλεόραση, ούτε δελτία ειδήσεων, που σημαίνει ότι πρακτικά η μοναδική μου πηγή πληροφόρησης για το τι γίνεται στον κόσμο, απλό ή σύνθετο, είναι το internet και τα social media. Κυριολεκτικά μαθαίνω τα πάντα από εκεί, ακολουθώντας συγκεκριμένες δημοσιογραφικές σελίδες. Ευτυχώς υπάρχουν και σοβαρές πηγές ενημέρωσης, δεν είναι όλα junk, τουλάχιστον για να μάθεις τα βασικά που συμβαίνουν μακριά ή δίπλα σου και σου χρειάζονται.

ΤΑΞIΔΙΑ
Αχ, αχ, και πάλι αχ. Όσο και να σκεφτώ, μεγαλύτερη αρνητική αλλαγή φέτος δε θα βρω. Για όποιον δεν τον αφορά γενικότερα, λέει klein, σιγά και τι έγινε, αυτό μας μάρανε? Ίσως βλέποντας το τι συμβαίνει στον κόσμο να έχουν ένα δίκιο, εδώ πεθαίνουν άνθρωποι. Άμα ζεις μέσα από αυτό όμως, άμα σου δίνει λόγο ύπαρξης, ένα στόχο να εκπληρώσεις, να παλεύεις κάθε μέρα μέχρι να συμβεί, είναι διαφορετικά. Όταν είναι τρόπος ζωής, δεν μιλάμε για μια απλή διασκέδαση, για μια πολυτέλεια, μιλάμε για κάτι ζωτικό, που σου δίνει νόημα, σωματική και ψυχική ανάταση. Εξελίσσεσαι μέσα από αυτό, καλλιεργείσαι, μαθαίνεις πράγματα, γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος. Και με τις δεδομένες συνθήκες δεν μπορείς καν να το κάνεις, ή με όλες τις απαγορεύσεις και τα κλεισίματα, δε μπορείς να το αξιοποιήσεις. Αυτό είναι το πρώτο που εύχομαι να αλλάξει τη νέα χρονιά. Η δίψα για νέες εξερευνήσεις, νέα συναισθήματα, είναι μεγάλη! Έχουμε τόσα πολλά να ζήσουμε ακόμα.

ΑΝΘΡΩΠΟΙ
Εδώ βλέπουμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται, με παλιά και σύγχρονα στοιχεία. Νέα πεδία μάχης και συνεχούς διαμάχης, ευσυνειδησία και παρτακισμός, επιστήμη και εκκλησία, ναι στα εμβόλια και όχι στα εμβόλια, μάσκες, συνωμοσίες, lockdown, φόβος, πολιτική ανικανότητα, δημοκρατία, μια διαρκής αναζήτηση της αλήθειας, παραφιλολογία, ίντριγκα, ανθρώπινα δικαιώματα, αξιοπιστία, μια πρωτοφανής κοινωνική αποξένωση στα χρονικά, είναι μερικά από τα πολλά ζητήματα που μας απασχόλησαν. Ο κόσμος άλλαξε, όμως όχι προς το καλύτερο. Δεν ενωθήκαμε κι άλλο μεταξύ μας με το πρόβλημα, διχαστήκαμε για άλλη μια φορά, με τον πιο άσχημο τρόπο, και ειλικρινά, αν αύριο τελειώσει όλο αυτό, δε νομίζω ότι γίναμε καλύτεροι άνθρωποι, ότι πήραμε ένα μάθημα με όλα όσα ζήσαμε. Είμαστε το πιο ισχυρό ζώο του πλανήτη, όμως το προσωπικό συμφέρον γέρνει πάντα περισσότερο σε σχέση με την ευημερία του συνόλου.

Η μεγαλύτερη απογοήτευση ήταν να βλέπεις το μίσος και την κοροϊδία στα σχόλια του καθενός, θεωρώντας πως είχε δίκιο έναντι του άλλου. Ακόμα πιο θλιβερό ήταν το να βλέπεις πόσο εύκολα ο κόσμος μπορεί να πιστέψει την οποιαδήποτε προπαγάνδα, να φοβηθεί τα πιο εξωφρενικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας, και να μην αφιερώσει λίγο χρόνο για να ενημερωθεί από τους εξειδικευμένους ανθρώπους που κατέχουν το αντικείμενο του προβλήματος. Παράνοια, σε συνδυασμό με μια αλαζονική σιγουριά ενώ μπορεί στην πραγματικότητα να μην ξέρεις την τύφλα σου. Και αυτό είναι μια απίστευτη ιδιομορφία του internet. Έχεις κυριολεκτικά μια ατελείωτη εγκυκλοπαίδεια στα χέρια σου, έχεις πρόσβαση σε απεριόριστη έγκυρη πληροφορία, και μπορείς να τη χρησιμοποιήσεις με τον πιο λάθος τρόπο, όταν ο καθένας μπορεί να κατασκευάσει το οτιδήποτε απλά για να υποστηρίξει τη θέση του, όποια κι αν είναι αυτή, χωρίς στοιχεία, χωρίς γνώση, και μια μερίδα του κόσμου να πέσει σαν ντόμινο σε αυτήν την επιλογή.

Το 2020, οι περισσότεροι στάθηκαν στα πολύ επιφανειακά ζητήματα, τύπου αντέχεις την απομόνωση της καραντίνας? Τις απαγορεύσεις? Την έλλειψη ελευθερίας και κοινωνικής επαφής? Όλα είναι σημαντικά αλλά κάποιες αδιανόητες συμπεριφορές με ανησύχησαν περισσότερο. Μου λες ότι φοβάσαι τον ιό γιατί πιστεύεις το γιατρό, αλλά φοβάσαι τη θεραπεία που σου δίνει ο γιατρός, εκεί δεν τον ακούς! Τι φάση? Άρα τι κάνεις επί της ουσίας, θα ζεις μόνιμα στο αδιέξοδο που εσύ έφτιαξες? Ή μήπως θα πρέπει να περιμένει εσένα ο πλανήτης χωρίς δραστικές λύσεις να βγεις από το αδιέξοδό σου για κάποια χρόνια ακόμα μέχρι να αποφασίσεις να δείξεις εμπιστοσύνη, αφήνοντας τα πάντα στο έλεος της καταστροφής? Αν έχεις γενικότερα κάποιο πρόβλημα υγείας θα απευθυνθείς στην ιατρική για να γίνεις καλά, όμως εδώ δεν την ακούς όταν σου δίνει λύση στο πρόβλημα. Πολλά τα παράδοξα. Επιλεκτικά στηριζόμαστε στην επιστήμη εκεί που θέλουμε, και όπου δε θέλουμε υπερισχύουν τα κατώτερα ένστικτα. Επίσης όταν δε θέλουμε, το ανθρώπινο μυαλό θα σκεφτεί σε χρόνο dt χιλιάδες δικαιολογίες (πχ αντιδρώ γιατί φοβάμαι την αποτελεσματικότητα. Όταν αποδειχθεί η αποτελεσματικότητα αντιδρώ γιατί θα βρω κάτι αρνητικό στο ιστορικό της εταιρείας, ξαφνικά μπαίνει το ηθικό κομμάτι στην ιστορία, από εκεί που το αντικείμενο φόβου και άρνησης αφορούσε κάτι άλλο, και πάει λέγοντας. Πάντα θα βρίσκεις μία νέα δικαιολογία για να μην κάνεις αυτό που σου κόλλησε στο μυαλό, πάντα. Αυτή είναι η ανθρώπινη φύση). Κάνε ό,τι θέλεις, πίστευε ό,τι θέλεις, αλλά κάντο με αξιοπρέπεια. Αποφάσισε ποια είναι η στάση σου, με ποια πλευρά θα πορεύεσαι στη ζωή και εφάρμοσε την παντού, όχι μισά εδώ μισά εκεί. Είναι δύσκολο να μην επηρεάζεσαι με χιλιάδες γνώμες να σε περιβάλλουν, όμως τουλάχιστον προσπάθησε να καταλήξεις εκεί που πραγματικά η δική σου αντίληψη σε οδηγεί, αφού αναλύσεις τα γεγονότα όσο πιο αντικειμενικά μπορείς μέσα σου. Καλή είναι η αμφισβήτηση, αλλά ακόμα καλύτερη είναι η έρευνα. Όπως κάθε τι καινούριο στη ζωή μας, έπρεπε να το μελετήσουμε και αυτό με το σωστό τρόπο.

Παρ΄ όλα αυτά που ζήσαμε, φέτος ήρθαν και ευχάριστες αλλαγές, προσωπικές αλλά ζωτικής σημασίας, που αφορούν το επαγγελματικό και οικιακό περιβάλλον. Κάποια πράγματα που ήταν αρκετά δύσκολα, ήρθαν ξαφνικά για να κάνουν τη ζωή πιο όμορφη. Φυσικά για να γίνει αυτό έπρεπε να κρατάμε πάντα τα μάτια και το μυαλό ανοιχτά, γιατί ακόμα και στις περιόδους μεγάλης κρίσης, μπορείς να φτιάξεις κάτι όμορφο, να εκμεταλλευτείς μια ευκαιρία. Πρέπει απλώς να συνεχίσεις να παλεύεις καθημερινά για τους στόχους σου, με αισιοδοξία. Σε καλές και κακές χρονιές. Ακόμα και στην πιο δυσοίωνη εποχή υπάρχει πάντα μια ηλιαχτίδα ελπίδας, και αυτήν πρέπει να κρατάμε στον απολογισμό μας. Αυτή μας οδηγεί τελικά σε νέα ευνοϊκά μονοπάτια.

Το καλύτερο που έζησα μέσα στο 2020:
Γενέθλια στο Παρίσι
Το πιο trash που έκανα μέσα στο 2020:
Είδα Bachelor

Κάθε τι που μας συμβαίνει, έχει κάτι να μας διδάξει. Αυτό κρατάω. Λόγω της κατάστασης, είδα όλα όσα δεν μου αρέσουν, κατάλαβα πιο έντονα τι πρέπει να αλλάξω, να διορθώσω. Ακριβώς επειδή δεν μπόρεσα να κάνω όσα θέλω φέτος, ήταν μια καλή ευκαιρία να εντοπίσω νέες αδυναμίες, να επιδιώξω πράγματα που δεν εξαρτώνται από αυτό που συμβαίνει τώρα, όλα αυτά τα μικρά που στην καθημερινότητα προσπερνάμε, αλλά χρειαζόμαστε για να νιώσουμε την πολυπόθητη πληρότητα, και ανυπομονώ να τα βάλω σε μια σειρά στη λίστα της νέα χρονιάς, μαζί με όλους τους καινούριους στόχους του 2021.

Εύχομαι υγεία και δημιουργία, αγάπη και θάρρος για τις επιλογές σας. Αποβάλλετε κάθε τι τοξικό και αρνητικό που σας κρατάει πίσω, και κάντε μόνο αυτά που σας γεμίζουν και σας εξελίσσουν. Η ανάγκη για να πιστέψουμε σε ένα υπέροχο μέλλον, είναι πιο ισχυρή από ποτέ. Επιβάλλεται να ανυπομονούμε για τα καλύτερα που έρχονται. Καλή χρονιά!